ALS OMA BELT, NEEMT VEERLE ÁLTIJD OP

30 in de serie “van 100 naar 10”

Voor mijn bezoek aan Veerle ben ik een beetje zenuwachtig. Veerle heeft geen bel; gewoonlijk bellen mensen haar op als ze voor de deur staan. Ze heeft aangegeven dat ik hard op het raam of de deur moet kloppen. Als dat maar goed gaat.

Zachtjes tik ik op het raam. De deur wordt bijna direct daarna al opengedaan. Heb ik mij hier nou zo druk om gemaakt?

Veerle (30) woont samen met haar kat. Aan een grote witte tafel vertelt Veerle dat ze in de evenementenbranche werkt. Haar telefoon en internet zijn erg belangrijk voor haar. Mail, Facebook en andere socialmediabronnen gebruikt ze zowel voor werk als privé. Ze gebruikt daarvoor een smartphone, een tablet en haar laptop.

Zelf vindt Veerle dat ze niet te veel bezig is met internet of haar telefoon, maar dat het wel een veelomvattend proces aan het worden is. Online series en films kijken, bijhouden wat je vrienden doen en online contact maken met nieuwe mensen. Vooral dat laatste blijkt voor Veerle lastig. “Ik vind het offline al moeilijk om op iemand af te stappen, laat staan achter een beeldscherm.”

Veerle is zich goed bewust van haar gedrag online. “Als je niet uitkijkt, word je geleefd. Een dag doorbrengen op internet, waarin je alleen maar jezelf aan het vergelijken bent met anderen, is zo voorbij. En ik weet dat ik daar niet gelukkiger van word.”

Als Veerle wakker wordt, speelt ze standaard eerst een spelletje op haar telefoon. Soms controleert ze dan ook even Snapchat, daarna gaat haar telefoon aan de kant. Als ze naar bed gaat, doet ze routineus hetzelfde. Ze heeft deze momenten ook echt voor zichzelf gekaderd. Voordat ze dat deed, kon ze zichzelf ook zomaar verliezen in een online spelletje of Facebook.

Digiminderen is volgens Veerle precies wat de jongere generatie nodig heeft. “Jongeren gaan veel te makkelijk om met internet, je vindt hun hele leven online terug.” Afhankelijkheid stipt ze ook nog even aan. “Als iemands batterij leeg is, weten ze niet meer waar iemand woont, of hoe je daar komt. Internet heeft veel dingen makkelijker gemaakt, maar zorgt er ook voor dat je niet meer goed om je heen kijkt.” Zij denkt dat ze gelukkiger is, omdat ze niet aan haar scherm gekluisterd is.

Om ook zo gelukkig te zijn, hoef je volgens Veerle alleen wat minder je telefoon te pakken. Veerle houdt zich goed aan zelfopgelegde regels. Op haar computer blokkeert ze op gezette tijden social media, op Facebook heeft ze alle notificaties uitstaan en op haar telefoon staan weinig apps. Als haar telefoon op trillen staat, neemt ze niet op. De enige uitzondering op deze regel is een belletje van haar oma. Als zij belt, neemt Veerle altijd op. “Bewust kiezen wat je wel of niet wilt doen met je telefoon. Dat geeft rust.”

In Johan zijn jaar offline, interviewde hij mensen van verschillende leeftijdcategorieën. Hij wilde horen hoe mensen de online en offline wereld ervoeren en wat ze hier van vonden. Met zijn eigen ervaringen en tips bundelde hij deze verhalen in zijn boek “366 dagen digiminderen”. Vond je dit een interessant verhaal en wil je meer lezen, bestel dan nu je boek “366 dagen digiminderen”, tot 25 april 2018 met pre-sale korting.

366 dagen digiminderen

Wat vond je van dit stuk? Laat je reactie achter.

Over de schrijver
Reactie plaatsen